Ile dni można być na L4 w 2026 roku?

W 2026 roku standardowy okres zasiłkowy wynosi maksymalnie 182 dni. Jeżeli niezdolność do pracy jest związana z gruźlicą albo przypada w trakcie ciąży, limit wydłuża się do 270 dni. Są to maksymalne okresy, przez które można pobierać zasiłek chorobowy, jeśli spełnione są warunki do jego otrzymania.

L4 to potoczna nazwa elektronicznego zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy, czyli e-ZLA. Samo wystawienie zwolnienia nie oznacza jednak automatycznie, że za każdy objęty nim dzień przysługuje zasiłek. Znaczenie mają między innymi podleganie ubezpieczeniu chorobowemu, prawo do świadczenia oraz wykorzystany już okres zasiłkowy.

Warto rozróżnić długość zwolnienia od czasu pobierania świadczeń. Lekarz może orzec niezdolność do pracy na określony okres, ale wypłata wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku zależy od odrębnych zasad. Dlatego pytanie „ile dni można mieć L4” może dotyczyć dwóch różnych limitów: wynagrodzenia chorobowego w roku kalendarzowym albo okresu zasiłkowego.

Czym różni się limit 33 lub 14 dni od okresu zasiłkowego?

Pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe finansowane przez pracodawcę za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w danym roku kalendarzowym. Osobom, które ukończyły 50 lat, przysługuje limit 14 dni, ale stosuje się go dopiero od roku kalendarzowego następującego po roku 50. urodzin.

Przeczytaj też: Co grozi za zerwanie umowy o pracę?

Po wykorzystaniu właściwego limitu pracownik może otrzymywać zasiłek chorobowy, o ile spełnia warunki do tego świadczenia. Zwykle zasiłek przysługuje od 34. dnia choroby w danym roku, a osobom objętym limitem 14 dni wynagrodzenia chorobowego od 15. dnia.

Przykładowo, jeśli pracownik kończy 50 lat w 2026 roku, przez cały ten rok obowiązuje go limit 33 dni wynagrodzenia chorobowego. Limit 14 dni zacznie go dotyczyć od 2027 roku. Nie należy jednak mylić tych limitów z okresem zasiłkowym wynoszącym 182 albo 270 dni.

Warto przeczytać: Jak przebiega zwolnienie pracownika na umowę na czas nieokreślony?

Limity 33 i 14 dni odpowiadają na pytanie, kto finansuje świadczenie na początku choroby. Okres zasiłkowy określa natomiast maksymalny czas pobierania zasiłku. Nie sumuje się ich w prosty sposób, aby obliczyć maksymalną długość L4. Wynagrodzenie chorobowe i zasiłek to różne świadczenia, a prawo do każdego z nich zależy od właściwych warunków.

Jak liczy się dni wynagrodzenia chorobowego?

Roczny limit wynagrodzenia chorobowego sumuje się w obrębie roku kalendarzowego. Jeśli pracownik choruje kilka razy, dni niezdolności z kolejnych zwolnień wliczają się do tego samego limitu, nawet gdy pomiędzy nimi wystąpiła przerwa. Nowe L4 nie rozpoczyna więc automatycznie nowego limitu 33 albo 14 dni.

Zobacz więcej: Jak sprawdzić wpis do BDO i zakres działalności firmy?

Również zmiana pracodawcy w trakcie roku nie daje nowego limitu. Przy ustalaniu, ile dni wynagrodzenia chorobowego pozostało, trzeba uwzględnić dni wykorzystane wcześniej w tym samym roku kalendarzowym. W praktyce znaczenie ma więc przebieg zatrudnienia i informacja o wcześniejszych okresach niezdolności do pracy.

Te zasady dotyczą pracowników. Osoby prowadzące działalność gospodarczą oraz inni ubezpieczeni nie otrzymują wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę. Ich prawo do zasiłku zależy od tytułu ubezpieczenia chorobowego i spełnienia warunków wymaganych dla danego świadczenia. Nie można zatem automatycznie stosować do nich pracowniczego podziału na pierwsze 33 lub 14 dni wynagrodzenia i późniejszy zasiłek.

Kiedy kolejne zwolnienia wliczają się do jednego okresu zasiłkowego?

Okres zasiłkowy nie jest rocznym limitem dni choroby. Obejmuje okresy niezdolności do pracy, które zgodnie z ustawowymi regułami wlicza się do jednego okresu. Oznacza to, że zwolnienia wystawione w różnych terminach mogą być rozliczane łącznie, zamiast rozpoczynać za każdym razem nowy limit 182 lub 270 dni.

Polecamy również: Jak internetowe portale wspierają rozwój nowoczesnych technologii w górnictwie

Przy dłuższej chorobie należy sprawdzić, czy wcześniejsze okresy niezdolności zostały wliczone do okresu zasiłkowego. Nie należy zakładać, że każda przerwa między zwolnieniami automatycznie zeruje dotychczasowy limit. Znaczenie mają długość i charakter przerwy, przyczyna niezdolności oraz obowiązujące przepisy. W indywidualnych przypadkach sposób liczenia warto ustalić na podstawie dokumentacji i informacji z ZUS.

Limit 182 dni jest górną granicą standardowego okresu zasiłkowego, a 270 dni dotyczy niezdolności do pracy w czasie ciąży lub związanej z gruźlicą. Nie są to gwarantowane liczby płatnych dni dla każdej osoby. Rzeczywista wypłata zależy od prawa do świadczenia, historii ubezpieczenia i tego, ile dni okresu zasiłkowego zostało już wykorzystanych.

Warto przeczytać: Jakie składki ZUS płaci się na działalności gospodarczej?

Co po wyczerpaniu limitu i jakie zasady dotyczą kontroli L4?

Po wyczerpaniu okresu zasiłkowego dalsza niezdolność do pracy nie przedłuża automatycznie prawa do zasiłku chorobowego. W określonych sytuacjach można ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne. Może ono przysługiwać osobie, która po wykorzystaniu zasiłku nadal jest niezdolna do pracy, ale dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Przyznanie świadczenia wymaga spełnienia warunków i odrębnej oceny.

Przepisy podpisanej 7 stycznia 2026 roku nowelizacji porządkują między innymi zasady kontroli zwolnień oraz pojęcia „pracy zarobkowej” i aktywności niezgodnej z celem L4. Dopuszczają zwykłe czynności dnia codziennego, a także niektóre czynności incydentalne wynikające z istotnych okoliczności. Nie oznacza to jednak, że zwolnienie można wykorzystywać do dowolnej pracy lub działań utrudniających leczenie.

Nowe zasady przewidują również możliwość wykonywania pracy u jednego pracodawcy podczas zwolnienia od pracy u innego, na wniosek chorego i w określonych okolicznościach. Nie jest to ogólne pozwolenie na pracę w czasie L4. Każdy przypadek należy oceniać z uwzględnieniem celu zwolnienia i obowiązujących warunków.

Podsumowując, w 2026 roku standardowy okres zasiłkowy wynosi do 182 dni, a w przypadku gruźlicy lub niezdolności do pracy w ciąży do 270 dni. Limity 33 i 14 dni dotyczą natomiast wynagrodzenia chorobowego pracowników w roku kalendarzowym. Ustalenie, ile dni świadczenia przysługuje konkretnej osobie, wymaga sprawdzenia rodzaju ubezpieczenia, wykorzystanych wcześniej dni i zasad wliczania kolejnych okresów niezdolności.

Bibliografia

  • https://www.zus.pl/en/swiadczenia/zasilki/zasilek-chorobowy/z-ubezpieczenia-chorobowego/prawo-do-zasilku-i-okres-przyslugiwania
  • https://www.gov.pl/web/rodzina/l4-na-jasnych-zasadach-i-sprawniejsze-orzecznictwo-ustawa-z-podpisem-prezydenta
  • https://www.zus.pl/documents/10182/167561/%C5%9Awiadczenia+w+razie+choroby.+Zasi%C5%82ek+chorobowy,+%C5%9Bwiadczenie+rehabilitacyjne,+zasi%C5%82ek+wyr%C3%B3wnawczy/eda06c3e-5b72-4d16-82b6-fc8cb1b3f155